انجمن ترویج و آموزش کشاورزی ایران علوم ترویج و آموزش کشاورزی ایران 2008-1758 21 1 2025 08 01 Adoption of Quinoa Cultivation in Iran پذیرش کشت کینوا در ایران 1 24 226262 10.22034/iaeej.2025.490034.1833 FA آرمان بخشی جهرمی استادیار بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران. نورمحمد آبیار عضو هیات علمی بخش‌ تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران. احمد سلیمانی پور استادیار بخش‌ تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران. پرویز بیات استادیار بخش‌ تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی بوشهر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بوشهر، ایران. محمود محمدقاسمی استادیار بخش‌ تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سیستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، زابل، ایران. زینب عنافجه پژوهشگر مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران. ابراهیم زارع عضو هیات علمی بخش‌ تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران. دادگر محمدی عضو هیات علمی بخش‌ تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران. بهروز حسن پور عضو هیات علمی بخش‌ تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران. معصومه صالحی دانشیار مرکز ملی تحقیقات شوری سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران. علی اکبر اکبرآبادیان کارشناس مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران. نرگس انصاری کارشناس مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی بوشهر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بوشهر، ایران. Journal Article 2024 11 21 Climate change, water shortage, increasing salinity, malnutrition, and chronic dietary problems are the main challenges for sustainable agriculture and food security in the world. For reasons such as adaptation to environmental stresses, climate resilience, and high nutritional values, quinoa can be included in the cultivation pattern as an ideal plant for food security. The current research, which is a survey, was conducted to identify the factors affecting the adoption of quinoa cultivation in Iran. A researcher-made questionnaire was used as a research tool to collect data. The face validity of the questionnaire was confirmed using a panel of experts and its reliability was calculated using Cronbach's alpha method (0.66-0.89). The required data were collected from two groups of quinoa growers and non-quinoa growers, a total of 187 farmers in six provinces of Iran. The data was analyzed by SPSS₂₉ software and also Word₂₀₁₉ and Excel₂₀₁₉ were used to draw graphs. The results showed that about 31% of farmers are not at all familiar with "quinoa" and about 67% of people who are familiar with quinoa cultivation have accepted quinoa cultivation. The interval between being familiar with quinoa and accepting it, is about one year and two months on average. Among the innovation components of Quinoa, "Trialability" is the strongest characteristic of Quinoa, and "simplicity" and "observability of results" are the weakest characteristics of Quinoa. Based on the results of inferential statistics, quinoa adopters are older farmers, have higher education, larger household size, longer familiarity with quinoa, more knowledge about quinoa cultivation and quinoa marketing and processing, more sources of knowledge, more trust, larger lands, and better economic status. There is also a significant relationship between the adoption of quinoa cultivation and place of residence (outside the village). Based on the research findings, designing mass training courses, focusing on demonstration farms are suggested. Also, it is recommended to focus on educated farmers with more ownership and better financial resources as the target group. تغییرات آب و هوایی، کمبود آب، افزایش شوری، سوءتغذیه و مشکلات مزمن رژیم غذایی، از چالش‌های اصلی برای کشاورزی پایدار و امنیت غذایی جهان هستند. کینوا به دلایلی مانند سازگاری با تنش‌های محیطی، تاب‌آوری اقلیمی و ارزش‌های غذایی بالا، می‌تواند به‌عنوان یک گیاه ایده‌آل جهت امنیت غذایی به الگوی کشت وارد شود. پژوهش حاضر که از نوع پیمایش است با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر پذیرش کشت کینوا در ایران انجام شد. از پرسشنامه محقق ساخت، به‌عنوان ابزار پژوهش جهت جمع‌آوری داده استفاده گردید. روایی صوری پرسشنامه با استفاده از پانل متخصصین مورد تأیید قرار گرفت و پایایی آن با روش آلفای کرونباخ (0/66- 0/89) محاسبه شد. داده‌‍‌های مورد نیاز، از دو گروه کینواکاران و کشاورزان غیرکینواکار جمعاً 187 کشاورز در شش استان کشور جمع‌آوری گردید. داده­ها به‌وسیله نرم‌افزار SPSS₂₉ مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت و برای ترسیم نمودارها از نرم‌افزار‌های Word₂₀₁₉ و Exel₂₀₁₉ استفاده شد. نتایج نشان داد که حدود 31 درصد کشاورزان مورد مطالعه اصلاً با «کینوا» آشنا نیستند. حدود 67 درصد افرادی که با کشت کینوا آشنا هستند، کشت کینوا را پذیرفته‌اند. فاصله بین آشنایی با کینوا  و پذیرش آن، به‌طور متوسط حدود یک سال و دو ماه است. در بین مؤلفه‌های نوآوری کینوا، «آزمون‌پذیری» قوی‌ترین ویژگی و «سادگی» و «قابلیت مشاهده نتایج»، ضعیف‌ترین ویژگی‌های کینوا ست. بر اساس نتایج آمار استنباطی، پذیرندگان کینوا، کشاورزانی مسن‌تر، دارای تحصیلات بالاتر، بُعد خانوار بزرگتر، سابقه آشنایی بیشتر با کینوا، دانش بیشتر درخصوص زراعت کینوا و  بازاریابی و فرآوری کینوا، منابع کسب دانش بیشتر، میزان اعتماد بیشتر، اراضی بزرگتر  و وضعیت اقتصادی بهتر می‌باشند و همچنین بین پذیرش کشت کینوا و محل سکونت (خارج از روستا) رابطه معنی‌دار وجود دارد. بر اساس یافته‌های پژوهش،  طراحی دوره‌های آموزش انبوهی،  تمرکز بر مزرعه نمایشی کینوا، توصیه می‌گردد. تمرکز بر افراد تحصیل‌کرده و دارای مالکیت بیشتر و تمکن مالی بهتر، به‌عنوان گروه هدف از دیگر پیشنهادها می‌باشد. http://www.iaeej.ir/article_226262_ccd5293d3d66e215256bb4bd511d55dd.pdf