انجمن ترویج و آموزش کشاورزی ایران علوم ترویج و آموزش کشاورزی ایران 2008-1758 21 1 2025 09 16 Elucidating the Network of Institutional Interactions within the Context of Planning for the Agricultural Extension System روابط حرفه‌ای کنشگران نظام ترویج کشاورزی در حوزه برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری 81 95 229499 10.22034/iaeej.2025.489371.1832 FA عرفان علی‌میرزایی استادیار مؤسسه آموزش و ترویج کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران. محمود حسینی استاد ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Journal Article 2024 12 17 The objective of this study is to elucidate the extent of professional interactions among institutional actors involved in the planning of extension programs within the pluralistic agricultural extension system. This research is categorized as a decision-oriented applied study that addresses a problematic scenario in the macro-management of the agricultural extension system through a non-experimental, cross-sectional approach, employing a mixed-methods strategy. The study's methodology incorporates open and semi-structured interviews during the qualitative phase, alongside a researcher-developed questionnaire for the quantitative phase. The data gathered was analyzed qualitatively using content analysis techniques and quantitatively through social network analysis, utilizing UCINET 6 software. In the qualitative phase, various service procurement actors related to the agricultural extension system were identified across 21 distinct institutional categories. The quantitative analysis revealed a significant deficiency in the professional connections among institutional actors engaged in the planning of promotional programs. Out of a potential 421 professional links within the network, only 99 were established in the functional area of planning. The results indicate that the highest level of centrality within the network of extension actors in the planning domain is attributed to the "government extension agencies of the agricultural jihad sub-category." هدف از این مطالعه، بررسی سطح روابط حرفه‌ای میان کنشگران نهادیِ فعال یا برخوردار از ظرفیت کنشگری برای استقرار یک نظام ترویج کشاورزیِ تکثرگرا در زیربخش برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری برنامه‌ها بوده است. از این‌رو، پژوهش حاضر در شمار مطالعات کاربردیِ تصمیم‌گرا قرار می‌گیرد که به شکل غیرآزمایشی و با استفاده از رویکرد آمیخته، بررسی موقعیتیِ مسئله‌مند در حوزه مدیریت کلان نظام ترویج کشاورزی در کشور را با رویکردی اصلاح‌گرایانه در ابعاد ساختاری ـ کارکردی مد نظر قرار داده است. طرح تحقیق انجام‌شده نیز ترکیبی و بر کاربرد مصاحبه‌های باز و نیمه‌ساختارمند در فاز کیفی و استفاده از یک نسخه پرسش‌نامه محقق‌ساخته در پیمایش مرحله کمّی مبتنی بوده است. داده‌های فاز کیفی با استفاده از روش تحلیل محتوا و در فاز کمّی با استفاده از تکنیک تحلیل شبکه‌های اجتماعی با بهره‌گیری از نرم‌افزار UCINET تجزیه و تحلیل شد. بر اساس نتایج بخش کیفی، کنشگران نهادیِ مرتبط با کارویژه‌های مورد انتظار از یک نظام ترویج کشاورزیِ تکثرگرا در قالب ۲۱ طبقه نهادیِ مجزا شناسایی و دسته‌بندی شدند. در بخش کمّی، یافته‌ها از ضعف شدید تعاملات حرفه‌ای میان کنشگران نهادی در حوزه برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری برای تقریر برنامه‌های نظام ترویج کشاورزی در کشور حکایت داشت؛ چنان‌که تنها ۲۴ درصد از تعاملات حرفه‌ایِ امکان‌پذیر در شبکه اجتماعیِ مورد بررسی، آن هم با محوریت و مرکزیت «کارگزاری‌های ترویج دولتیِ زیرمجموعه وزارت جهاد کشاورزی»، در میدان عمل مشاهده شد. در همین رابطه، آسیب‌شناسیِ علمی وضعیت موجود، بهره‌گیری از ظرفیت‌های قانونی برای تقویت تعاملات حرفه‌ای و همچنین جانمایی و بازتعریف نقش اولویت‌دار هر یک از کنشگران شناسایی‌شده، بر پایه نگاشت نهادی، برای به میدان آوردن تمامی قابلیت‌های موجود در مسیر دستیابی به تعالی نظام ترویج کشاورزی در کشور پیشنهاد می‌گردد. http://www.iaeej.ir/article_229499_495225dae68c264dbd6caf62578cbc17.pdf