انجمن ترویج و آموزش کشاورزی ایران علوم ترویج و آموزش کشاورزی ایران 2008-1758 12 2 2017 02 19 Necessity and validation of the Pro-Poor Agricultural Extension Model Based on the Perspective of Agricultural Extension Staff in Fars Province ضرورت و اعتبارسنجی مدل ترویج کشاورزی حامی فقرا از دیدگاه کارکنان ترویج کشاورزی استان فارس 249 264 44339 FA نازنین کیانمهر دانشجوی دکتری آموزش کشاورزی بخش ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز داریوش حیاتی استاد بخش ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز Journal Article 2016 03 15 Nowadays, agricultural extension as a non-formal education system that attempts to improve the rural life has faced important challenges such as rural poverty. The perquisite of directing the activities toward reducing poverty is to enhance the extension staff’s attitude and the use of appropriate approach. This research was consisted of two qualitative and quantitative segments. The objective of quantitative part was to examine the necessity of poverty-oriented agricultural extension based on extension staff’s attitude and the purpose of qualitative part was to validate the pro-poor agricultural extension model. Based on a random proportional stratified sampling, 192 of agricultural extension staff in Fars province were selected and the quantitative data were collected according to survey method and using a questionnaire. The research findings revealed that about 55 percent of extension staff had positive attitude toward poverty-oriented agricultural extension. After determining the extension staff’s attitude, the pro-poor agricultural extension model has been examined and validated in a formal meeting of 33 attended extension staff. Finally, based on research findings, some applicable recommendations have been presented. امروزه ترویج کشاورزی به ‌عنوان یک نظام آموزش غیر رسمی که قصد دارد سطح زندگی روستاییان را بهبود بخشد با چالش ‌های مهم روستایی از جمله وجود فقر در روستاها مواجه است.لازمه جهت‌دهی فعالیت ‌ها به سوی کاهش فقر، تغییر نگرش کارکنان ترویج کشاورزی و نیز به کارگیری رهیافت مناسب فقرزدایی است. پژوهش حاضر، شامل دو بخش کمی و کیفی بوده که هدف کلی در بخش کمّی آن، بررسی ضرورت نظام ترویج کشاورزی فقرزدا از دیدگاه کارکنان ترویج کشاورزی بوده و در بخش کیفی آن، اعتبارسنجی مدل تجربی ترویج کشاورزی حامی فقرا بوده است. جامعه آماری این تحقیق، تمامی کارکنان ترویج سازمان جهاد کشاورزی استان فارس بوده ‌اند که ١٩٢ نفر از آن ‌ها با روش نمونه ‏گیری طبقه ‏بندی متناسب تصادفی انتخاب شدند و طی پیمایش و با استفاده از پرسش‌نامه، داده ‏های کمّیمورد نیاز از آن‌ ها جمع آوری گردید. یافته ‌های کمّی نشان داد که حدود 55 درصد کارکنان ترویج، نگرش مثبتی نسبت به استقرار نظام ترویج کشاورزی فقرزدا داشته‏ اند. پس از تبیین نگرش کارکنان نسبت به ضرورت ترویج کشاورزی فقرزدا، در جلسه‌ای رسمی با حضور 33 تن از کارکنان ترویج، مدل تجربی ترویج کشاورزی فقرزدا تشریح و اعتبار آن مورد تأیید قرار گرفت. در نهایت، بر مبنای یافته ‌ها و نتایج این تحقیق، پیشنهاد‌هایی ارائه گردیده است.

http://www.iaeej.ir/article_44339_7dc5ece165388748790d8170245197ed.pdf