انجمن ترویج و آموزش کشاورزی ایران علوم ترویج و آموزش کشاورزی ایران 2008-1758 14 2 2019 03 13 Model of Environmental Education Policy Research to Achieve On-farm Food Safety مدل سیاست ‏پژوهی آموزش محیط‌ زیست برای دستیابی به ایمنی غذایی در مزرعه 1 19 84952 FA لادن رضی کردمحله دانشجوی دکتری آموزش محیط زیست دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. جواد حاتمی دانشیار گروه تعلیم و تربیت دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس سید محمد شبیری استاد گروه آموزش محیط زیست دانشگاه پیام نور تهران و رئیس کرسی یونسکو در آموزش محیط‏زیست امید نوروزی و استادیار گروه تعلیم و تربیت دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2018 09 21 Environmental education to farmers is the first step in achieving food safety and production of healthy crops and education policy has strengthened the mechanisms of public entry into the food control system and it is effective in comprehensive of food safety in the community, so Mazhrzak model was used to analyze. To collect data an interview tool through in-semi-depth interviews was used. A purposeful sampling method was used to select samples during the snowball procedure. Data were theoretically saturated by interviewing with 40 managers with at least 10 years of policy experience about environment and food safety. Data analyzing was proceed with grounded theory in MAXQDA2010. Results showed that a complementary political intervention should be used in the public policy of education of environmental in agriculture that themes include comprehensive approach of environmental education policy making and creating a supportive macroenvironment as contex. Farmers’ participation in environmental management for safe food production as phenomenon, establishment of a biomedical extension training system and sustainable production as causal conditions, fulfilling  resource needs as action strategies , motivational intervention and trust building as intervening conditions and healthy crops production in the farm as consequences. آموزش محیط‌ زیست به کشاورزان، اولین گام در دستیابی به ایمنی غذایی و تولید محصول سالم است و سیاست ‏گذاری آموزشی ساز و کارهای ورود کشاورزان به سیستم کنترل مواد غذایی را تقویت نموده و در تحقق همه‌جانبه و فراگیر ایمنی غذایی مؤثر است و به همین دلیل از روش سیاست‏ پژوهی مدل ماژرزاک استفاده گردید. داده‌ها با مصاحبه نیمه ساختاریافته و روش نمونه‌گیری هدفمند به شیوه گلوله برفی گردآوری شد. مصاحبه با 40 نفر از مدیران دارای حداقل ده سال تجربه سیاست­ گذاری محیط‌ زیست و ایمنی غذایی تا اشباع نظری داده‌ها ادامه یافت. داده‌ها از طریق روش تحقیق گرندد تئوری در نرم‌افزار MAXQDA.v2010 تحلیل گردیدند. بر اساس نتایج، برایسیاست ­گذاری آموزش محیط‌ زیست در کشاورزی، بایستی از مداخله سیاسی مکمل با مقوله‌های رویکرد جامع سیاست‏ گذاری در آموزش محیط‌ زیست و خلق محیط پشتیبان آموزش به‌عنوان زمینه، مشارکت کشاورزان در مدیریت محیط‌ زیست برای تولید ایمن غذا به‌عنوان پدیده، استقرار نظام آموزش‌های ترویجی زیست محورانه و تولید پایدار به‌عنوان شرایط علی، برآورده ساختن نیازهای منابع به‌عنوان استراتژی عملیاتی، مداخله انگیزشی و اعتمادسازی به‌عنوان شرایط واسطه‌ای و تولید محصول سالم در مزرعه به‌عنوان پیامد، استفاده شود. http://www.iaeej.ir/article_84952_4b605064805d0af927e25c080132fe6b.pdf