انجمن ترویج و آموزش کشاورزی ایران علوم ترویج و آموزش کشاورزی ایران 2008-1758 14 2 2019 03 13 Addressing Compatibility of the Farm Management Strategies with Climate Change: The Case of Fars Province واکاوی میزان انطباق راهبردهای مدیریت کشاورزی با تغییر اقلیم: مطالعه موردی استان فارس 107 123 84984 FA مرضیه کشاورز دانشیار گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران Journal Article 2018 07 28 Agriculture sector plays an important role in provision of food security and poverty alleviation. However, climate change has created substantial challenges for this sector. It is while climate change is projected to exacerbate in the arid and semi-arid regions of Iran. On the other hand, addressing various challenges of climate change requires enhancing the adaptive capacity and mitigation potential of agricultural systems and farm households. Therefore, this survey aimed to investigate the efforts of farmers regarding climate change mitigation and adaptation. The paper also identified the barriers to achieving climate smart agriculture. A multistage stratified random sampling method was used to collect the data set and a total of 251 Fars farmers were interviewed using a questionnaire. A panel of experts verified face validity and a pilot study was used to assess the reliability of the measuring instrument. The results indicated that there were significant differences in the choice of climate change mitigation and adaptation strategies and adaptation measures were adopted more by farmers. Also, the findings revealed different levels of contribution towards climate smart agriculture, specifically the low, moderate and high, which were principally distinguished by various degrees of mitigation and adaptive capacity. Moreover, climate smartness of different farmers was determined by a variety of physical-environmental, financial, natural and knowledge-information barriers. Some recommendations and policy implications are offered to acquire climate smart agriculture. بخش کشاورزی نقش مهمی در تأمین امنیت غذایی و کاهش فقر دارد اما تغییر اقلیم، این بخش را با چالشی اساسی مواجه ساخته است. پیش‌بینی‌ها نیز نشانگر تشدید روند تغییر اقلیم در مناطق خشک و نیمه‌خشک ایران است؛ بنابراین افزایش ظرفیت سازگاری و رویکرد به راهبردهای کاهنده تغییر اقلیم ضروری است. این پژوهش با هدف بررسی میزان انطباق راهبردهای مدیریت کشاورزی با تغییر اقلیم و شناخت موانع انطباق راهبردها با کشاورزی اقلیم-هوشمند انجام شده است. داده‌های مورد نیاز این پژوهش پیمایشی از طریق نمونه‌گیری طبقه‌ای تصادفی چند‌مرحله‌ای با تخصیص متناسب گردآوری شد. در این راستا، نسبت به انجام مصاحبه حضوری با کشاورزان استان فارس و تکمیل 251 پرسشنامه اقدام شد. روایی صوری پرسشنامه توسط چند تن از متخصصان موضوعی تأیید گردید و برای تعیین پایایی از مطالعه راهنما استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که میزان بهره‌گیری کشاورزان از راهبردهای افزاینده سازگاری و کاهنده تغییر اقلیم یکسان نبوده و راهبردهای مبتنی بر سازگاری به میزان بیشتری مورد استفاده قرار گرفته‌اند. همچنین میزان انطباق بهره‌برداران با کشاورزی اقلیم-هوشمند یکسان نمی‌باشد و بر اساس ظرفیت سازگاری و کاهش گازهای گلخانه‌ای، می‌توان کشاورزان را به سه گروه دارای انطباق کم، متوسط و زیاد با کشاورزی اقلیم-هوشمند تقسیم‌بندی نمود. بر اساس یافته‌ها، موانع فیزیکی-زیست‌محیطی، مالی، طبیعی و دانشی-اطلاعاتی، کشاورزان را از دستیابی به کشاورزی اقلیم-هوشمند بازداشته‌اند. بر مبنای یافته‌های پژوهش، توصیه‌هایی برای تحقق کشاورزی اقلیم-هوشمند ارائه شده است. http://www.iaeej.ir/article_84984_32e022064c325822c29098ff189377ef.pdf